Şems Sûresi

Veş şemsi ve duhaha.

Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,

Vel kameri iza telaha.

Onu izlediğinde Ay'a andolsun,

Ven nehari iza cellaha.

Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun,

Vel leyli iza yagşaha.

Onu bürüdüğünde geceye andolsun,

Ves semai ve ma benaha.

Göğe ve onu bina edene andolsun,

Vel ardı ve ma tahaha.

Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,

Ve nefsin ve ma sevvaha.

(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.

Fe elhemeha fucureha ve takvaha.

(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.

Kad efleha men zekkaha.

(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.

Ve kad habe men dessaha.

Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.